woensdag 30 september 2009

Blij dat ik glij ............

"Helaas" heeft M-J afscheid moeten nemen van haar kleine lease autootje. En dus kunnen we ons weer storten op de auto folders / advertenties. Op zoek naar een leuke 2de hands alleskunner.
Een soort sportauto maar dan anders ........ nee geen ultra lage en snelle racer maar een multi functionele vakantie / festival en wij doen erg veel buiten dingen met spullen auto.
Zo een waar al onze hardloop spullen en ander troep in kan en dan nog ruimte over hebben voor andere zaken ............ kortom als we het geld hadden kwam er bijv. een Vw Transporter in lange uitvoering. Helaas zitten wij toch aan een budget dus kijken we naar zo iets als een busje in personenauto formaat ......... bijv. een Vw caddy of Renault Kangoo.
Vandaag de eerste proefrit gemaakt en onze hond ging er meteen voor en liet door prachtige bewegingen zien naar welke auto zijn voorkeur ging.


video

Hier een "schokkend" en bewogen filmpje van ons sportieve hondje. Naast hardlopen zwemmen en slapen heeft hij nu dus een nieuwe sport ontdekt ........... waarom wachten op ijs op onze sloten ........ koop gewoon een auto met gladde laadvloer.

zondag 27 september 2009

Asjemenou !!!!!!!!!!

De Zondag duurloop stond weer voor de deur. En ik had besloten om mijn vriendinnetje al lopend te gaan ophalen van haar werk. Nu heeft ze wel nachtdienst dus dat betekend er vroeg uit om te zorgen dat ik zo rond 08.00/ 08.15 bij het AMC kan staan. Zo kom ik met heen en terug toch op een leuke 25,5 km.

Het zouden erg zware km's worden die soms werden afgewisseld met wandelen. Mijn linker kuit had er deze ochtend duidelijk geen zin in.
Zo had ik onderweg wel de tijd om mezelf eens te bekijken in de winkelruiten .......... ijdel ..... nee .... nieuwsgierig naar mijn nieuwe hardloop broekje. Een 3/4 tight met een soort compressie functie.
Maar wat zag ik nou ........... of beter gezegd wat zag ik niet.

Mijn kont was ook helemaal verdwenen ........ leuk hoor die compressie maar dan wel liever op andere plekken (ik dacht dat deze functie alleen op de benen zat). Verder zit hij heerlijk en warm ( reden van aantrekken hedenochtend met mist en frisse temp.) wat vooral tijdens langere loopjes in de kou ( en andere winterse weer typen) een reden van aanschaf was.
Maar deze broek heeft dus nu de bijnaam gekregen van "no ass pants" ........... ik zie een goede combinatie met een iets te groot en te lang wit T-shirt merk Nike met sponsor en goede doel logo. Of anders de aanschaf van een push-up onderbroek voor mannen ......... hahahahahaha .... o nee deze lift alleen andere zones ........... het moet niet gekker worden.

vrijdag 25 september 2009

vakantie terugblik

Het is wat als je weer druk bezig bent met de alledaagse dingen....en voor ons horen daar nu werk, een verhuizing en bruiloft van een vriendin bij.....dat je af en toe met veel plezier kan terugkijken op de vakantie.


We hebben de eerste dag na aankomst in Frutingen een "trail" run gedaan door de bergen van Frütingen (waar onze tent stond) naar Adelboden. We zouden niet zo ver gaan lopen maar hadden voor de zekerheid maar "iets" water meegenomen en geld voor onvoorziene dingen.
De tocht bleek best nog pittig en maar iets langer als de geplande 10 km...... eeeh dat werden er dus 31.

Ik had het Garmin horloge om en helaas ingesteld dat bij elke stop die je maakt het horloge ook een automatische stop heeft. Bij beweging deed het horloge dan ook weer mee. Het probleem is daarbij alleen als je steil omhoog gaat het horloge denk dat je stil blijft staan.....helaas wel met een hartslag van 170/min. Voor de volgende tochten dit dus ook maar uitgezet.
Ik heb het horloge ook alleen maar aangehad op de heenweg omdat de batterijen het niet lang vol houden. Iets waar de Suunto t6 geen probleem mee heeft en dus ons van de nodige info voorzag. In de bergen en op een erg lange tocht is de Suunto toch wel in element.
In Adelboden aangekomen even een pitstop, supermarkt plunderen voor drinken/eten... , even iets eten en zitten en vervolgens bedenken of we met de bus teruggaan of.......jawel, lopend.
het is het laatste geworden. Via de grote weg met druk verkeer terug naar Frütingen. Wel een snellere route als de heenweg gelukkig en nog net op tijd terug om nog wat boodschappen te kunnen doen voor de avondmaaltijd. Wel rare gezichten van de mensen in de auto's die niet gewend zijn aan hardlopende buitenlanders met een camelback en rugzakje om.
Voor de foto's van de 1ste dag....klik HIER



Dag 2 en het idee voor de dagvullende bezigheid was ontstaan op dag 1 in Adelboden.
Er ging een lift naar boven in de berg naar de Hanenmoospass... en met uitzicht op het gebied waar we een aantal jaren geleden als eens gewandeld hadden.
Wij gingen alleen niet met de lift maar lopen....Ook weer een pittige klim omhoog en ook al is het niet echt warm het wordt het vanzelf wel. Voor de terugtocht hadden we bedacht om een stukje op de step te doen...Erg leuk en snel helaas dus je bent zo weer op het punt dat je de step weer in moet leveren. Verder gelopen en dit keer ruim op tijd voor de avondboodschappen.
Voor foto's klik HIER Voor de garmin, klik HIER voor de tocht omhoog, HIER voor de afdaling met step en HIER voor de verder afdaling.


Dag 3 werd een wellnessdag....vol sauna en bubbelbad........en voorbereiden op de volgende tocht.


We wilden graag naar een hut lopen en daar blijven slapen. Helaas was voor zaterdag de hut vol en moesten we de zaterdag doorkomen met opnieuw....hardlopen.....
We hebben een mooie tocht gemaakt van Kandersteg naar de Blausee en weer terug.
Iets oponthoud van een koeienoptocht die van de bovenwei weer naar beneden werden gebracht ivm de aankomende winter. Daarna maar weer snel door..... al met al weer leuke km afgelegd (zie GARMIN) en de omgeving een beetje verkend voor de grote huttentocht. Op de weg terug naar Frütigen even bij de Blausee gestopt om daar een verse forel te kopen ( die dag gevangen en verpakt) met de bedoeling ( en ook gedaan) die 's avonds op de algemene BBQ plek soldaat te maken ....... dit samen met oa. een lekkere gepofte aardappel. Helaas zijn er hier geen foto's van want een camera zonder batterij doet schijnbaar niet zo veel.



Daar gingen we dan...zondag ochtend....bepakt en bezakt. Grote rugzak mee met daarin onze bepakking van vele Kilo's (+/- 20kg) .....met extra een jas, lange broek, slaapzak, eten voor het geval dat we nog verder door willen gaan...je kan het zo gek niet verzinnen of we hadden het mee.... het jaar ervoor moesten we een onverwachts in de bergen overnachten in de tent en toen kwam zo goed als alles van pas ..... van waterfilter tot extra droge kleding.

Het weer is droog maar bewolkt. het zou niet gaan regenen dus we gaan op pad.
Het 1ste stuk is goed te doen en gaat naar een meer dat het meest gefotografeerde meer is uit het gebied. Het is erg druk en je kan er ook met kabelbaan komen. Hele familie's lopen er rond en fris en fruitig gaan ze een stukje mee omhoog. Je kan rond het meer vissen en BBQ-en en het is er een drukte van belang. Wij gaan ons afvragen of dit zo blijft want dan is de tocht toch niet zo als alle andere tochten..... maar als het steil wordt en je de bomen gaat missen haken ze af......
De weg wordt steil en veel weide terrein met stenen. Na een kop koffie bij een 1ste hut vervolgen wij de weg en de mist zet op. Nog steeds zijn er veel mensen op pad en met name al bezig met een afdaling. Ze vragen of we blijven slapen in een hut en wensen ons veel sterkte met het vervolg van de reis.

Na een 2de pitstop voor wat brood en drinken wordt de mist dikker en de weg nog steiler en inmiddels is het weide landschap verdwenen en is er alleen nog steen, steen en steen......en de aletsch gletsjer . Geminimaliseerd door de zomer en er breken af en toe met veel kabaal stukken af. De berg schoenen van Patrick geven problemen door de onbuigzaamheid op de voornamelijk uit gruis bestaande ondergrond ( ze zijn na ongeveer 6 jaar berglopen duidelijk aan vervanging toe). Het is moeilijk lopen op het gladde terrein met losse stenen. Ik heb zelf deze keer mijn trailschoenen ( de nomads waren nog nat) aan en dat gaat beter.
Na een lange tocht komen we aan bij de hut die boven op de inmiddels liefkozend genoemde "mount Doom" staat maar eigenlijk de Blumlisalp heet. Veel mist en slecht zicht helaas maar de glühwein en het biertje smaken prima.
Na een voedzame maaltijd van soep, sla en pasta en als toetje iets van vanillepudding kaarten we nog wat met mede tafelgenoten en dan gaan we slapen in de slaapzaal met 20 man in een stapelwand. Het wordt niet veel slapen maar goed.....rond 5 uur horen we iets tegen de ruiten slaan en denken aan regen......balen wat dat zou de afdaling erg glad maken. Rond 6.30 gaan de eersten naar het toilet (eigenlijk hele nacht geloop van mensen) en horen we iemand praten over iets dat lijkt op sneeuw maar aangezien niemand dat verwacht denken we dat we het verkeerd verstaan.....helaas............als we 10 minuten later zelf richting ontbijt gaan zien we tot onze grote verbazing een witte wereld.....

Na wat foto's en een lang ontbijt want echt zin om te vertrekken hebben we niet....en velen met ons..........kleden we ons in de wat warmere kleding ( dat sommige niet bij zich hadden in hun kleine rugzakje) en besluiten toch maar te vertrekken.
Het wordt een lange en moeilijke afdaling langs touwen en vele smalle trappetjes.
We zijn blij als we in het dal zijn en een geasfalteerde weg zien......het laatste stukje naar de bus is voor ons niet via het wandelpad. Met knikkende knieën komen we aan bij een gezellig restaurant en bestellen we eten. Opnieuw een koeien afdaling van hoge wei naar het dal en ook komt er nog iemand bij ons aan tafel die we kennen uit de hut en ook onze route heeft gelopen.
Ook hij vond het zwaar en was blij met een geasfalteerde weg.
Na een mooie busrit richting Frütingen waarbij er weer koeien zorgen voor een vertraging van 1 uur en een kapot busje (remmen!!!) waardoor we moesten overstappen en ik bijna vergeten werd door de buschauffeur zijn we blij als we bij de tent zijn en de rugzak af kan.
De spierpijn bij mij is de volgende dagen niet van de lucht maar de foto's spreken voor zich.....
Het Garmin horloge alleen op de heenweg om ivm batterij duur. Verder staat er ook de data op van het hardlooprondje van Patrick de dag ervoor.

Tijdens een van de andere tochten kwamen we bij een sportwinkel ( what's new) en daar hadden we met flinke korting elk een paar sportschoenen gekocht ( icebugs) voor als het eens echt gaat vriezen in Nederland. En hiervan ontstond het idee om eens te kijken of er in de buurt ook een zaak zat met spullen van Raidlight. Helaas voor de dichtstbijzijnde winkel konden we net zo goed "even" iets verder omrijden om uit te komen in Garmisch-Partenkirchen ...... (Duitsland dus) om daar bij de winkel racelite onze spullen te halen en te passen.

Zo gezegd zo gedaan en dinsdag ochtend vertrokken wij naar Oostenrijk !!!!!!!! Je moet namelijk weten dat de Garmisch-partenkirchen in de Duitse alpen ligt en vanuit onze kant het best te berijken is als je via Oostenrijk gaat.
Via een hotel overnachting ( met sauna ...... en wederom heerlijk) kwamen wij de volgende dag bij de winkel aan en om een lang verhaal kort te maken ....... we hebben nog net niet de winkel leeg gekocht. En indien er nog iets nodig is dan bestellen we dat wel via hun website.
Waar de een vakantie prullaria koopt kopen wij hoofdzakelijk spullen voor onze sporten ( is het niet voor de bergsport dan wel voor het fietsen of hardlopen).
Moe en voldaan klikten wij ons thuis adres aan in de navigatie (waar we anders gewoon onze neus volgen en kaart lezen) en kon de terugreis beginnen.
Helaas zou de vakantie bijna weer ten einde zijn. Maar onderweg kwamen de volgende vakantie plannen al weer naar boven drijven....... volgend jaar opnieuw naar de bergen met veel wandelen en hardlopen......... en sauna dagje.

donderdag 24 september 2009

Help ik zie niets ...........


Lopen in het donker is altijd weer een avontuur. En vooral als je in de buiten gebieden loopt waar straat verlichting net zo zeldzaam is als een pr lopen tijdens de Dam tot Dam loop.
Het wordt weer eerder donker dus vandaag was het dan zo ver ........ het gele hesje ging weer aan en looppetje met achterlicht ging weer op en aan.
Het petje ( de klep) helpt ook tegen auto's die groot licht voeren. Dit is soms vervelend maar soms ook weer behulpzaam omdat een groot deel van de weg voor je even oplicht en je dus ziet waar je heen gaat en of er iets op straat ligt.
Maar de meeste problemen vormen andere hardlopers en fietsers zonder verlichting. En vooral deze laatste groep kunnen hard aan komen ( letterlijk en figuurlijk).

Vanavond ging het echter bijna mis. Na het even later bleek kwamen er 2 fietsers op mij af waarvan de een geen licht had en de ander zijn voorlicht op de maan had gericht. De vrouw riep nog sorry maar voegde er wel snel aan toe dat ik ook geen licht had !!!!!!! En dat is natuurlijk waar ..... geen speld tussen te krijgen.
Kortom ik moet misschien toch maar eens op zoek naar een voorlampje. Ik kan er natuurlijk ook nog altijd als een kerstboom bij gaan lopen ( misschien kan ik iets lenen van een bepaalde Dam tot dam by night loper) of mijn Petzl Tikka op doen ............. kan ik meteen terug seinen naar die auto's.

Update: Naast de Petzl Tikka oplossing van hierboven en onze noodverlichting uit de rugzak ( Petzl E-Lite) zijn er natuurlijk nog tal van andere "lichtjes" .... een voor onder de klep van de pet of een vest met ingebouwde led's etc etc. Moeilijk moeilijk die keuzes. Ik zie een test aankomen de komende winter.

Wordt vervolgd.

dinsdag 22 september 2009

DAM tot Dam

En dan nu de gezellige plaatjes van de dam tot dam...............ja de resultaten.
liep ik vorige maand nog 1.40 op de 16 km nu was dat toch 7 minuten sneller!!!
en dan bij een drukke onoverzichtelijk geheel......je moet regelmatig zigzaggend door het parcours en mensen ontwijken die plotselinge stilstaande benen krijgen.........
lastig natuurlijk maar wel wat vervelend als je er net achter loopt.

Al met al best redelijk en zelfs nog kunnen versnellen de laaste km. Ook niet geheel uitgeput na de finish dus dat bied perspectief voor het volgende: training voor een marathon dit voorjaar.....

voor het volledige foto verslag klik hier

zondag 20 september 2009

25ste editie Dam tot Dam loop


Vandaag was het dan zo ver. Voor mij de eerste Dam tot Dam loop ....... ik heb ooit als toeschouwer M-J aangemoedigd en toen besloten hier nooit aan mee te doen ....... wie heeft het verzonnen om van de ene stad naar een andere stad te lopen en terug te gaan via ander vervoer ( eigen of openbaar)! Nu was het wel zo dat Amsterdam de keus makkelijk maakt ........ geen eigen vervoer ( auto) want we doen de autoloze Zondag. Ik zag toen alleen maar chaos en kwam er als toeschouwer (en onbekend met Amsterdam Noord en Zaandam) er maar mooi bekaaid mee af. De organisatie doet het echter goed en zo gaat het toch nog. Kortom als zo vaak is nee niet altijd definitief nee en dus liep ik toch mee.

Vandaag begon de dag al vroeg om eerst onze hond moe te maken door middel van 4 km hardlopen. Dit alles omdat hij bij een vriendin van ons bleef logeren gedurende deze dag ..... en een hyperactief logeetje is niet altijd leuk. En na het wegbrengen al (hard)lopend naar Amsterdam Centraal ( 2km) om daar de trein naar Zaandam te pakken ......... eeeh hoor ik nu een paar denken maar we starten toch in Amsterdam. Ja dat klopt maar we liepen vandaag mee met de werkgever van M-J dus het verzamelpunt / ontbijt / omkleden / lunch was in Zaandam. Daarna met de buik vol appeltaart !!!! en nieuw gestoken sponsor kledij in een gereedstaande bus naar Amsterdam.
Veel zon en erg veel plezier maakte de 45 min. wachten goed te doen.
Zoals al vele malen gemeld op andere blogs moet je niet rekenen op een toptijd dus ik nam me voor om vandaag maar eens "wat" foto's te nemen. Het zijn er uiteindelijk ongeveer 75 geworden tijdens de wedstrijd met als hoofdzakelijk onderwerp de collega's van M-J.

Het lopen ging goed in de warmte ( was erg benauwd en warm in het begin) en er zat genoeg extra energie in voor een aantal High-Five's en mee deinzen / dansen op de muziek. Of zoals andere het noemen een fun-run.
Helaas had vandaag ( al bij de start) mijn footpod er geen zin in dus ik heb en kon ook niet mijn tijden in de gaten houden ........ nu was ik dat ook eigenlijk al niet van plan maar meestal kijk je zo af en toe hoe het gaat.
Onderweg veel mensen ingehaald ( kost soms erg veel energie / tijd) en zo af en toe een loper gezien met wat medische klachten ( van spierpijn tot braken) maar helaas op 1,5 km voor de streep moest de ambulance en politie te fiets op het parcours voor een gevallen man ........ eigenlijk niets vermoedend liepen wij zo goed als het ging door en naar later bleek is deze 39 jarige man overleden aan een hartstilstand.
Je bent er wel even stil van als je dit hoort en denkt aan de familie die misschien staat te wachten 1,5 km verder.
Nu pas realiseer je waarom je meestal je gegevens moet invullen achterop je startnummer. Nu had ik dat braaf gedaan maar toch hoe vaak loop ik wel niet zonder zo'n startnummer en enig ander identificatie of nood telefoonnummer! Snel weer even aan iets anders denken.

O ja de wedstrijd. Ik kwam in een niet eens zo'n slechte tijd van 1 uur 18 en 19 sec. binnen en dat met veel lol en foto's maken.
Vanaf dat moment ben ik mijn "collega" lopers gaan opwachten en proberen ze op de foto te zetten.
Nog best wel moeilijk om mensen in een zo goed als wit shirt te vinden tussen al die AH lopers in ..... je raad het al een zo goed als wit shirt.
Ook werden er nog een paar geïnterviewd door rtv-noord Holland.


















M-J kwam niet veel later binnen in 1 uur 32 min. 59 seconden en samen zijn we naar de bus gelopen om eenmaal aan gekomen bij ons verzamelpunt ons te storten op het aanwezige buffet ....... samen met een 2tal biertjes om het geheel weg te spoelen.
Een uur later was het toch echt tijd om de trein weer naar Amsterdam te pakken en nog even 2 km lopen voordat de beentjes omhoog konden.
Nog even snel wat blogjes lezen van oa. Berlijn lopers ( hulde) en andere damlopers ( day en/ of night) voordat de reis naar bed begint.
Het was weer een lange loopdag.

zaterdag 19 september 2009

T Shirts


En daar waren ze dan.................... de t shirts..................
Bijna alle bloggers waren er om de t-shirts persoonlijk op te halen.
Een erg leuk en goed initiatief. Met een presentatie die voetbalsterwaardig was zoveel foto's als er genomen werden toen het shirt getoond werd.
De flitsen vlogen om je oren en er werd druk getwittert terwijl ze uitgedeeld werden. Dus de hele twitter-wereld is nu op de hoogte van deze actie. De officiele persfoto's zijn te vinden op de picasa pagina van john en wij hebben natuurlijk ook zelf wat foto's gemaakt.
Met heel veel dank natuurlijk aan de sponsers ( NIKE en BLUE MESA) die er voor gezorgd hebben dat al het geld ten goede komt aan BE MORE en met name voor het project van Wilma: MOTHER OF PEACE.

Het was leuk om iedereen een keer "live" te zien en de gezichten bij de bloggers te kunnen plaatsen.
Ook natuurlijk heeeeeeeeeeeeeeeel veel dank aan John en Leonie voor al de moeite die ze hebben gedaan om dit voor elkaar te krijgen. Geweldig gedaan!!!!!!!!!!!!!!!!




donderdag 17 september 2009

VAKANTIE




Alvast een kleine indicatie van de vakantie...........





In de loop van de week zullen er nieuwe stukjes komen van o.a onze nieuwe aankopen want wat je van ver haalt........................................................is soms een hoop omrijden ........................

En toen was er even niets

Het is alweer bijna 2 weken geleden dat er een berichtje van een van ons is verschenen op dit blog. Nu kon het natuurlijk zo zijn dat we na de 1/2 marathon van de Haarlemmermeer even niet meer aan hardlopen konden / moesten denken wegens een of ander excuus zoals spierpijn, werk of complete aversie met hardlopen.

Nee helaas niets van dat alles. Het is heel simpel ........ we waren op vakantie ......... en dat is in ons geval de bergen in met een rugzakje.
En ook al nemen we redelijk wat elektronica mee de laptop ( ook al is dit een Asus Eee pc-tje van formaat klein / gewicht bijna niks) bleef lekker thuis.
En verder zijn we ook in het bezit van een o zo functionele pda ( Htc tytn II) met internet dus echt dringende e-mails ( !!!!!!) komen toch aan / de deur uit.
De komende dagen zullen er dus nog wel wat berichtjes komen over onze loop avonturen in Zwitserland.
Nu eerst maar eens de auto gaan uitmesten ....... de was gaan doen enz. enz. en alles weer op zolder opbergen.
Tot later.

zondag 6 september 2009

Er was hoop



Vandaag was het dan weer zo ver ...... de volgende 21km loop. De weersverwachting was uitermate goed voor het lopen. En ook de vele wind die er normaal is viel reuze mee. Kortom als de beentjes zich goed hielden ( en dat deden ze zo goed als de hele weg) kon er wel eens een tijd van 1 uur 45 inzitten.
We hadden helaas wat kort de tijd om met de andere webbloggers kennis te maken ........ er moest ook nog omgekleed en ingelopen worden. Dus dat komt misschien bij een andere loop nog wel. Maar hier de foto die vooraf is genomen ( achterste rij: Roy, Paul, Marie-José, Sjoerd, Gert, Gonda,
Claudia, Richard Leeuwis, Richard vd Klis, Léonie en Johan
voorste rij: Pieter, Patrick, Ronald, Ton, Patricia en Petra
) ..... met dank aan Ronald voor de foto.

Omdat we weer eens met een chip op onze schoenen liepen ( die registreert als je over start en finish komt) maakt het eigenlijk niet veel uit of je vooraan of achteraan start. Natuurlijk moet je wel wat meer mensen inhalen als je sneller bent maar op deze brede wegen moet dat geen probleem zijn.
Het lopen ging prima en ik heb nog zelf even tijd gevonden om wat foto's te maken ....... helaas kan het foto stabiliserings systeem het niet aan tijdens 13 km p/uur en dus zijn de meeste foto's onscherp.
Zo rond de 14 km liep ik nog op een eindtijd van 1 uur 38 . Maar helaas daarna zakte ik langzaam terug naar een tijd van 1 uur 41 (tegenwind)........ wat ook niet verkeerd zou zijn.
Maar niet voor iedereen ging het even goed en vlak voor mij rond km 18 ging een man hard onderuit. Dat werd dus even stoppen, en hem helpen met overeind komen. Toegestroomde omstanders hielpen toen verder en ik kon de laatste km's ingaan. Helaas was toen de vaart eruit en ging het nu op uitlopen ......... met uiteindelijk een 1 uur 43 en 4 sec. als eindtijd ( een nieuwe pr.... "persoonlijk record" voor de leek).
Nog snel even wat tijd om iets te eten om dan de finish van M-J vast te leggen ( zie stukje hieronder)

Nu op naar de volgende ........ de Dam tot Dam loop alwaar we in de bedrijven groep meelopen.
Maar nog gefeliciteerd voor de andere hardlopers en natuurlijk zeker Ronald met zijn scherpe pr op de 42 km ....... zucht daar kan ik alleen nog maar van dromen ............ of nachtmerries hebben.

haarlemmermeer marathon

Vandaag een mooie dag om te lopen.
Afgesproken om 10.30 bij de FBK hal voor een ontmoeting met de webloggers en twitteraars.
de foto staat op de diverse websites, blogpagina's en in het stukje van Patrick......

Normaal ben ik niet zo van het eten voor de wedstrijd maar ivm een buikgriep deze week en veel te weinig intake vandaag tot 2 boterhammen, een energie cake-je (vorige week uitgeprobeerd en ondanks dat ik misselijk wordt van de lucht, werken ze wel) en een 1/2 isostar reep die we besteld hadden en in het isostar pakket zat wat we op konden halen bij de inschrijfbalie.

Vol goede moed naar de start gelopen en helaas duurde het even voor het kon beginnen na vrijgeven van de route door de politie.
Een rustig tempo begonnen en gemiddeld 10 km / uur gelopen tot de laatste km. Ik had continu 2 mensen naast me die de marathon liepen en samen liepen we goed. helaas de laaste 2 km waren er 2 te veel voor mij en daalde het tempo maar ondanks dat heb ik toch 2.07.13 gelopen.
Sneller als de trainingsronde vorige week en als de 1/2 marathon vorig jaar (zelfde parcours). Toen 2.11.30 uur. Het moet nog sneller kunnen voor mij en de geruststelling is er: De Dam tot Dam wordt geen probleem over 2 weken.


Verder moeten we toch toegeven dat dit een goed georganiseerd evenement is....
elke 5 km drinken, daarna sponzen , een snel ter plaatse EHBO bij valpartijen.... zie stukje patrick, een lekker grote , zware medaille..... en genoeg te drinken/eten bij de finish.
De FBK hal mag dan wat ver liggen van het parcours maar de busservice werkte ook prima.

Na de Dam tot Dam gaan we verder voor de hele marathon want ik zal m toch nog een keer lopen heb ik besloten. Dit keer beter voorbereiden en met goede en enthousiaste mede webloggers als voorbeeld.

iedereen die vandaag gelopen heeft petje af, gefeliciteerd met de PR als je die gelopen hebt en tot de volgende gelegenheid!!!!!!!!!!!!!!!

morgen maar weer eens een zielig herstelloopje proberen..................
patrick zal morgen de foto's erop zetten en zijn verslag doen.

zaterdag 5 september 2009

De laatste trainings stapjes

Vandaag een drukke dag met veel shoppen in Amsterdam ( van wandelkaarten tot galajurk en heel veel daartussen). Verdere bezigheden met onze ceremoniemeester taak en als afsluiting van de dag een ontspannen loopje van een paar km en x aantal minuten ........ wegens de korte duur ( rond de 45 min.) was het de moeite niet waard om een hartslagband / footpod / gps en horloge om te doen. Het voelde heel kaal zonder al deze gadgets.
Waar is de tijd gebleven dat we 45 min. lopen erg lang vonden !!!!!
Nog wel wat kleine lichamelijke ongemakken zoals een gevoelig knie bij mij en een paar bij M-J met als grootste de laatste stuiptrekking van een buikgriep. Verder zijn de meeste klachten te herleiden naar de aankomende wedstrijd van 21 km van morgen.
We gaan allebei niet voor een pr maar het zou leuk zijn als er bij mij iets komt te staan van 1uur 50 en bij M-J van 2uur15 maar de wind en tijd zal het leren.
Voor diegene die ons willen herkennen ......... onze startnummers zijn:

-Patrick 3249
-M-J 3250

Nu naar de laatste voorbereiding ............. een grote bord pasta.

woensdag 2 september 2009

Een waterdicht probleem


Een probleem dat je onderweg tijdens het lopen / fietsen kan tegenkomen is regen. En omdat we in Nederland dat nog wel eens tegenkomen moet je jezelf er op voorbereiden . Kleding is op zich niet het grote probleem ……… maar elektronica en water verdragen elkaar wat minder. En dan zullen we het niet hebben over het waterdichte horloge van Patrick (Suunto T6) dat zich al ettelijke malen bewezen heeft dat het met water ( ook ijskoud nieuwjaars water) geen probleem heeft

Nu kan onze Ipod redelijk goed tegen water ( 1 ervan heeft eens 2tal uren in het water gelegen !!!!) maar een mobiele telefoon heeft er wat meer moeite mee ……… vooral als je gebruik maakt van pda ( voor de niet kenner ….een mobiel kantoor met agenda, camera , gps navigatie en telefoon functies ), of dagelijks in weer en wind op de fiets stapt. En op sommige tochten wil je toch de zekerheid hebben dat je in bijv. geval van nood iemand kan bellen. Na veel rond kijken kwamen we uit op de 2 tal telefoons . Als 1ste de sonim xp3 en als 2de de Samsung B2100 ……….Natuurlijk zijn er nog meer op de markt maar hier ging onze voorkeur na uit. De sonim viel echter af vanwege zijn prijs (€ 270,-) en dus werd het de Samsung (€ 100,-) Een water en stofdichte telefoon ( ip-57) met redelijk grote toetsen ( handschoen bediening mogelijk) die ook nog eens tegen een stootje kan. Hij heeft ook nog wat extra dingen aan boord zoals een lampje , camera, bluetooth, radio en mp3 speler. Natuurlijk moet je bij de camera niet zoveel voor stellen maar probeer vandaag er maar een zonder te vinden . Het is nog even wachten en mijn digitale spiegelreflexcamera kan bellen. Maar er is natuurlijk ook een ding dat ik liever anders had gezien ... zoals de schermbeveiling ( indien ingeschakeld ) die gaat er weer erg snel op en het kabeltje van het oortje had iets langer mogen zijn. Verder is de aansluiting van de oplader en/of oortje aan de rechterkant geplaatst en dat was in het begin wel even wennen maar tijdens het lopen past het juist weer prima in mijn loopbroekje.
We hebben ze nu al een aantal maanden en zijn er nog steeds tevreden over. De eerste vallen op asfalt en regenbui hebben ze allebeide goed doorstaan, al moet er wel bij gezegd worden dat dit zonder aangesloten oortje was. We nemen ze liever niet ( altijd) mee met het lopen ...... en pakken zeker niet op maar soms blijft het toch handig en veilig om ze bij je te hebben.